Can Yücel’i ilk dinlediğimde aman Allah’ım bu adam benim ruhumu anlatıyor diyip çok sevmiştim. Bende bir çok insan gibi “Bağlanmayacaksın” şiir ile tanıdım Can Yücel’i. Sonra bu şiiri bi güzel ezberledim dinleye dinleye. Daha sonra “Anladım” Şiirini dinleyince dedim ki bu gerçektende çok iyi bir şair. Evet çok iyi bir şair ama buna bir şey demiyorum. Peki ben bu adamı neden sevmiyorum biliyor musunuz? Cevanımı vereyim. Çünkü herkes aynı değildir. Herkeste farklı bir kişilik vardır. Bağlanmayacaksın şiirinde ucundan tutarak yaşamayı öğrendik te iyi mi ettik sizce? Şiiri bilenler beni daha iyi anlayacaklarına eminim. Hayata karamsar bakmamak için yazılmış bir şiirdi ama sanki işler daha kötü oldu. Bence ruh ikizini bulup körü körüne bağlanacaksın! Geçmişte bir şerefsiz yüzünden yaşadığın kötü anıların geleceğini mahvetmesine izin vermeyeceksin. Teoman Demiş ya “Yürürüm ipte, ağım yokken hemde. Kopkoyu içim, inan çok çalıştım bu kalpsiz dünyayı sevebilmek için” Sırf eskide yaşadığın tecrübeler nedeni ile yeni seveceğin insanı çok sevemeyeceksin. Nedir bu ya. Benim bunu düşündükçe içimde yaşam sevincim kalmıyor. İnanamıyorum saflığa temizliğe. Zaten tamamen eskiden arınmadan sakın yeni bi ilişkiye başlamayın. Sonra Can Yücel’in anladım şiirini söylemeye başlarsınız. Yeni ve eski arasındaki olumsuz yönleri karşılaştırır ve hep olumsuz yönleri görürsünüz. Sanırım insanın doğasında var bu. Ama böyle olmalı. Savaşacağım. Kusura bakma Can Baba. Sen şiirlerini yazarken değişkenleri işin içine katmamışın. İnsan doğasında kötüdür diyerek rasyonalist veya reailst bir at maskesi takman bence yanlış.

www.sebahattin.net