Kendime bi arşiv oluşturayım dedim ve ilk etapta 12 tane kendi seçtiğim duvar kağıdını siteme yükledim. Küçük resimlerin üstüne tıklayarak orjinal botuttaki masaüstü duvar kağıtları resimlerini görüntüleyebilirsiniz. Yakında yenilerini de ekleyebilirim.
Bu aralar öyle çok düğün haberi aldım ki şu 3 ay için 10 dan fazladır. Yaz mevsimi evlenme aylarıdır nede olsa. Bu senede bekar gezelim. Seneye ya nasip 
İşimi severek yapıyorum. Yaptığım işe iş olarak değilde eğlence olarak baktığımdan ve sıkılmadığımdan olsa gerek bu. Çünkü iş olarak bakarsam ve eve gitmek istersem o iş beni sıkar. Sıkması içinde sebep yok. Geziyor iftarlara katılıyor, teravihimizi kılıyor yeni insanlarla tanışıp muhabbetimizi edip çayımızı içiyoruz. Dün sabaha karşı 2 de eve geldik fakat ben hiçte üzülmedim. Evet geldim sahurumu yaptım tıkabasa doydum bugünde oruçluyum. Yalnızlığı pek sevmiyorum. Tek başına sahur ya da tek başına iftar hoş olmuyor Nasipte ne varsa onu yaşıyoruz.
Geçen gece teravihe şafi camisine gitmişik. Son vitr i şafiler başka türlü kılıyolarmış ben şaşırıp kaldım ama imamı uymuş bulunduk 
çıkışta vali bey benden önce çıkmışkılabildin mi dedi vitri Öğrenmiş olduk bunuda.
Bugün izinliyim. Sabah 8 buçukta kalktım, 4 te yatmama rağmen. Fazla uyuyamıyorum sabahları. Renklilerimi çamaşır makinasına attım. Youtube da arada yaptığım gibi teoman diye aratıp son eklenen videolara bakarken birde ne göreyim…
Yazımı sonlandırırken o video:
Ah sen ne aciklidir bilir misin eski sevgiliyi rüyanda görmek. Konuşmak yuzyuze evlenmissin demek ona ve onunda sana cevap vermesi. Sonra uyanmak ve sessizliği dinlemek. Işığı yakmak ve oturmak gecenin bir vakti. Susmak ve tekrardan o hatıranı mezarına gömmek. Sen bilirsin acıtır da acaba onun kalbi acımış mıdır bilemezsin ve o gece sessizliği dinlersin.
Başlığı okuyan acaba şimdi ne saçmalayacak düşüncesi içerisinde olabilir. Önceki dönemlerde sitelerimin bulunduğu sunucunun harddiskin yanması sonucu ve elimde yedeklerin olmamasından dolayı özellikle 2008 de yazdığım bir çok şeyi kaybetmiştim. Yazdığım her şey silinmiş bende 2009 un martından itibaren yazmaya başlamıştım. Bu akşam http://www.archive.org/ sitesinde way back machine kısmından sitemi tarattırdım ve 2008 dönemindeki yazılarımı buldum. Bir kaç saatlik uğraş sonunda yazıları gerçek zamanlarına göre tekrardan bloguma istemeye istemeye ekledim. Bazen geçmişi geçmişte bırakmak en iyisiymiş bunu anladım. Bir kaç yazıyı es geçtim. Eskileri hatırlamasak olmaz mıydı sanki nereden çıktı bu zaman makinası sitesi.
Unutmaz. Unuttum diyen kişi yalan söyler. Yerine yenisini koymazsan acı da çekersin. Belki kimseye belli de etmezsin. Sessiz çığlıkların olur bazen. İçine akar gözyaşların. Yıllar geçsede bir gün bir şekilde mutlaka aklına gelir. İmkansızdır unutmak. Bir gün bir bakarsın evlenmiş. O bilmez gizliden takip edersin. O hissetmez. Aklına gelir. Yanındaki atan kalp başka dersin. Mantığına sığmaz. Hayat bu dersin ve yaşamaya devam edersin.
Annemi de İzmir’e uğurladım bugün. Çok hüzünlendim. Duygulandım. Ağladım da. Gitti diye. Havalanına kadar gittim uğurladım. 12 gün kaldı burada.En güzel şekilde ağırlamaya çalıştım annemi. Sağolsun evin temizliğini en güzel şekilde yaptı. Hazır yemek yemek, eve gelince evde sıcak kanlı birilerini bulmayı unutmuşum ben. Bu yüzden de evlenmeyeceğim kararımdan vazgeçtim. Nasip olursa ve sevebileceğim bi insan karşıma çıkartırsa Allah ve en önemlisi Allah hayırlı bir insan nasip kısmet etsin bende evlenmek istiyorum artık. Vaktim geldi sanırım. Okul bitti askerlik bitti işim de var. Tek anlaşabileceğim bir bayan eksik. Dua da ediyorum. Beklemek ve sabretmek lazım. Fazla yazasım da yok.
Teoman
Fazlı Teoman Yakupoğlu, lisede bir gün serviste en arka köşede otururken Gönülçelen şarkısı çalıyordu. Bu şarkı çok güzelmiş, söyleyen kim dedim. Teoman dediler. İlk o gün tanıdım Teoman’ı. 9 sene olmuş o günden beri. O günden beri aralıksız takip ettiğim Teoman bir kaç gün önce müziği bırakacağını kendi resmi internet sitesinden açıkladı. Şunları yazmıştı: “sevgili arkadaşlar; müziği bırakıyorum. ya çok çok uzun bir süre. ya da büyük ihtimalle, hiç dönmemek üzere. 3 eylül berlin son konserimdir.
Hayallerindeki kahraman gibi bir rock sanatçısı olamadığından bahsediyordu. Teoman ın küçükken Elvis Presley önünde çekilmiş fotoğrafını hatırlıyorum. O zamanın şartları ile günümüzün şartları çok farklı. Zaten onun kadar arkasından koşulan biri olmak istemesi çok acımasızcaydı. Bu hayalini gerçekleştiremediğinden olacak ki bunun artık kendisini tatmin etmediğini söylemiş. Mektubunun sonunda da bu bir hüzün yazısı değil, bir rahatlama yazısıdır diyip mektubunu bitirmiş.
Facebookta bile birbuçuk milyona yakın hayranı olan bir sanatçısın sen. Bazıları sevmesede şarkılarını bilenler ve kendinden bir şeyler bulanlar senin şarkılarını çok seviyor. Tamam sen özel hayatın ile çok kötü bir insanmış gibi gözükebilirsin. Şimdi tek istediğim umarım bundan sonraki hayatında mutlu olursun. Ve sonraları son bir albüm daha çıkartırsın ve bu dünyaya bırakırsın. Bu arada söz müzik teoman 2 albümün daha çıkmadı. Onu da bekliyoruz.
Bizi çok üzdün. Sen daha çok üzülme.
Salı günü ablam aradı. Annene uçak bileti aldık Diyarbakır’a geliyor dedi. Çok mutlu oldum. Önce biraz yolları becerebilir mi diye korktum fakat Ablamlar sağolsunlar sabahın 4 ünde Bergama’dan arabalarıyla İzmir havaalanına kapıya kadar eşlik etmişler. Sabah 9 buçuk gibi havaalanının kapısından aldım annemi. Çok sevinmişimm. Bilirsiniz bende özlem gibi kavramlar acı verdiği için yoktur fakat gerçektende özlemişim… Şimdi iki gün oldu beraberiz. Özlem gideriyoruz. Dün akşam yakın çevreyi gezdirdim. Parkormanı falan gezdirdim. Buranın insanlarının farklılığını oda anladı. Bugünde sabahtan balıkçılarbaşı , dağkapı tarafını gezdirdim. Meşhur Hasan Paşa Hanı na götürdüm. Biraz o taraflarda alışveriş yaptık. Gitmesin hemen Bu arada ne güzelmiş her öğün hazır yemek olması. Elbiselerimin tamamı ütülendi de falan filan
Kısa bi tatilden sonra bende yarın tekrardan işe başlıyorum. Bu tatil çok iyi geldi.
Bugünlerde Diyarbakır içinde epey bi dolaşıyorum. Gezilmesi gereken her yeri geziyorum. Fakülte güzel dediler gittik. Bir dere derenin üstünde çardaklar var.Ağaçların altında yeşilliklerin içinde bi güzel kafamı dinledim. He çalan her şarkı kürtçeydi. Bende telefonumdan kendi şarkılarımı kendim dinledim. Serviste çok kötü. Diyarbakır için çok ucuz diyorlardı ben buraya gelmeden önce. Hiçte öyle değil. Her şey çok çok pahalı. Yemek ve giyim özellikle. İzmirde bi yere oturup kıymalı pide alsanız porsiyon başına 4 yada 5 tl ödersiniz. Burada ise 1 kıymalı pide 7 ila 12 tl arasında değişiyor.
Geçen ablamlarla konuştum Diyarbakıra gelmek istiyorlar. Uçak biletlerine baktık yakın tarih için 3 kişiye 700 tl tek geliş fiyat görünce vazgeçildi.
Dünya hariyasını önüme aldım. İzmirden 1500 km doğuya diyarbakıra değilde batıya gitseydim İtalya’nın Roma şehrinde olurmuşum O an için Sebo sen memleketten epeyce uzaksın dedim kendi kendime. Ağustos ayı yani Ramazan ayı yaklaşıyor. Allah oruç tutarken hepimize yardım etsin. Belkide oruç için en zor dönemler. İmsak 3.40 iftar ise 19.30, 16 saat bu yaz ayında dayanmak gözümü korkutuyor. Bide çalışıyorsak yandık demektir. Allah kolayını verir inşallah ve bırakmadan tamamını tutmak istiyorum.
Şimdilik yazacaklarım bu kadar sonra yine bir şeyler eklerim.
“Bir bakmışsın ben yokmuşum, üzülmeye doymuşum. İsyanımı yola koyup; hayatından kaybolmuşum…”
© 2012 Sebahattin – Kişisel Web Günlüğü.