2011 yılındayız. Gelecek günlerdeyiz. Yepyeni günler, her geçen gün gelecek değil miydi? Hayatta beklentilerimiz ve umduğumuz şeyler sürekli değişecek. Bazen sevineceğiz bazende üzüleceğiz. Ama bi köşesinden tutunup kendimizi mutlu etmeye çalışacağız şu hayat yolunda. Ne geçmişim ne de geleceğim hiç bir şeyden pişamanlık duymak ve keşke demek istemiyorum bundan sonra yapacaklarım için. Çok temkinli ve aşırı seçiciyim artık. Çok kötü bir özellik. Sürekli üzen birisini kabullenmek mi yoksa yol göstermek ve yenilerini denemek mi? Tabikide defalarca şans vermek sonra yol göstermek.

Şefkat dediğimiz şey öyle suistimal ediliyorki. Yaptığın onca iyilik gözükmez insanoğlunun gözüne. Ve bi gün hakkım helaldir yada haramdır diyip çekip gidersin. Sen bunu okuyan sen hangi kısımdasın bu hayatımın? Sevdiğim insanı her yönüyle kabullenmeye çalışığ iyi yönde düzeltmeye çalışmadım mı ben. O zaman kendimle hesaplaşacak bir şeyimde yok. Sevgi hakkedenindir.

Geçenlerde mevlanın bir sözünü duydum ve çok beğendim. Onu sizinle paylaşarak yazıma son vereceğim.

“Kötü bir döneme girdiğinde ve her şey sana karşı gibi göründüğünde, bir dakika bile dayanamayacakmışsın gibi geldiğinde, SAKIN PES ETME !! Çünkü işte orası “gidişatın” değişeceği yer ve zamandır…” Hz. Mevlana