Neredeyse Eylül ayının ortası olmuş. Mesleğimde 6 ay doldu bile 🙂 Çok şükür şimdilik rahatım Kaymakamlıkta makam koruma olarak 8-5 çalışıyorum. Çalıştığım kişiler çok iyi ve işim evime yakın. Allah’ıma bin şükürler olsun. Şimdi evdeyim açtım şarkıyı “ÖLÜM IŞIĞA UZANMIŞ” dinliyorum. Bu ara bu şarkıya taktım. “Son kez dua etmiş; seç beni hayat demiş” kısmını seviyorum şarkının.

Birazda muhasebe yapalım. Annemi aradım az önce EE anne kız arama çalışmaları nasıl gidiyor dedim. Bizimkisi beni hemen evlendirme niyetinde de değil diğer annelere çekmemiş. Turşumu kuracak. Kimisinin okumuşluğu yokmuş, kimisinin fiziği, ahlakı güzel değilmiş, kimisi ev kızıymış mış mış ta mış mış :s Evde kaldım lan! 😀 Diyarbakır’da olduğum için benim buradan birini bulup evlenmem kültürelde farklılık olduğu için çok çok zor. Kürtler çok, aleviler var. İş yerindekiler buluruz sana diyorlar, Erken gençsin diyorlar ama işte onların buldukları bana uymayacağından hiç ardını aramıyorum. Yakıştırmalar falan umrumda olmuyor. Bazen Sebo iyileri çoktan seçilmiş zaten diyorum. Ama sonrada nasip diyorum zamanı gelince nasip beni bulur belkide. Aman davranış bozukluğu olan insanlar olmasın bu seferde. Hayırlı biri olsun, seyirlik değil ömürlük olsun inşallah.
İşim güzel ama eşim yok 🙁 Neredesin dünyanın neresinde nefes alıyorsun, kimsin ve ne zaman geleceksin… Soru işareti bunların hepsi. Mutlak ayrılık olan ölümlede bitsede dünyadaki her senaryo bende bekliyorum bu kişiyi…